Müqavilə – Bizines münasibətlərinizə bir “struktur” və aydınlıq gətirir

Yerli Müştəri

Əzəmətli Plazaların birində ele o qədər də əzəmətli otaqda qonaq üçün divanın üzərinə oturub mən müştəriyə diqqətlə baxıram.  Ağlımdan çox sayda fikirlər keçir. 

1 ildir ki, mən müstəqil hüquq praktikasına başlamışdım.  Məqsədim daha çox yerli müştərilərə xarici standartlara uyğun hüquqi xidmətləri yerli qiymətlərlə göstərməkdir.  Çox keçmir ki, mən düşünməyə başlayıram – düşünürəm ki, bu bazarın strukturu ümumiyyətlə necədir?  Görəsən kiməsə bu “beynəlxalq standartlara uyğun hüquqi xidmətlər” lazımdır? 

Müştəri mənə yaxınlaşaraq deyir ki, ona bir müqavilə lazımdır.  Əlavə edir ki, o restoran biznesinə investisiya qoymaq istəyir – 200,000 manat qoyub 30% şərik kimi daxil olur.  Deyir ki, “yaxşı olardı bir müqavilə olsun”.

Müqavilənin Əhəmiyyəti – “Struktur” Funksiyası

Mən düşünürəm ki, “görərən restoran biznesindən müştəri nə gözləyir”.  Əksər yerli (xarici olmayan) müştərilər “müqavilə” dedikdə bu iki səbəblərdən biri barədə düşünürlər: (i) ya müqavilə formal sənəddir və formal məqsədlər üçün lazımdır.  Bu hallarda heç hüquqşünasa (ələlxüsus, yüksək ixtisaslı hüquqşünasa) ehtiyyac olmur, yaxud (ii) hər hansısa maraqlarını “qorumaq” üçün istifadə olunan sənəddir – yəni problem yaranan zaman məhkəmədə istifadə oluna biləcək sənəd.

Mən burada müqavilənin digər, bəlkədə çox vaxtlar daha vacib olan faydasında danışmaq istəyirəm.  Bir çox müqavilələr biznes münasibətlərinin – xüsusən də davam edən münasibətlərin – “strukturunu” müəyyən edir və tərəflər bu struktura uyğun olaraq fəaliyyət göstərirlər.  Əlbəttə, hər bir müqavilənin əhəmiyyəti onun hüquqi qüvvəyə malik olmasından çox asılıdır.  Əks halda tərəflər müqaviləyə daxil olmazlar.  Ancaq müqavilənin “struktur” əhəmiyyəti tərəflər üçün ayrıca olaraq mühüm əhəmiyyət kəsb edir. 

Restoran Biznesi və M-in Qarşılaşdığı Suallar

Restoran biznesinə investisiya yatırmaq istəyən müştəri düşünür ki, o 200,000 yatıraraq biznesdə 30% əldə edəcəkdir.  Ancaq bu 30% faiz ona nə verir?  Bu o deməkdirmi ki, əgər müştəri (şərti olaraq, “M” adlandıraq) restoran biznesi olan Rest MMC-də 30% əldə edirsə, ona hər ay və ya il 200,000 investisiyanın 30%-i ödənilməlidir?  Əlbəttə ki, xeyir.  O zaman M düşünməlidir ki, bu 200,000 əvəzində o, əslində nə əldə edir?  30% ona nə vəd edir və ya edə bilər? Beləliklə bu cür çoxsaylı suallar ortaya çıxır.  Biz qəliz biznes məsələlərindən agah olmayan bir sahibkardan danışırıq, ancaq bu cür məsələlər həmçinin təcrübəli sahibkarla arasında danışıqlarda da meydana çıxır.  Əksər bu cür suallar məhs müqavilənin (və ya müqavilədən əvvəl tərtib olunan əsas şərtlərin (İngiliscə: terms sheet), niyyət məktubunun və sair kimi sənədlərin) müzakirəsi zamanı meydana çıxır. 

Müştərinin (M-in) düşünməli olduğu bir çox məsələlər var.  Misal üçün, bəlkə o, bu 200,000 vəsaiti kapital şəklində deyil, borc şəklində versin.  O zaman M-in Rest MMC-dən aylıq (kvartallıq və ya illik və ya digər dövrü) sabit ödənişlər tələb etmək hüququ olar.  Bununla Rest MMC razı olmaya bilər, çünki bu zaman M bizneslə bağlı risklərin çox az hissəsini üzərinə götürmüş olur. 

Fərz edək ki, M investisiyanı kapital şəklində qoydu və “biznesdə 30% əldə etdi”.  Bu 30% Rest MMC-nin nizamnamə kapitalında paydır, yoxsa Rest MMC-nin gəlirlərindən paydır?  Əgər kapitaldan pay deyilsə, o zaman 200,000 Rest MMC-nin kapitalına qoyulmur, Rest MMC-yə verilir.  Burada vergi məsələlri yarana bilər.  Əgər 200,000 kapitaldırsa, o zaman digər məsələlərlə yanaşı investor olan M-ə ödənilməli olan gəlirin məbləğinin müəyyən edilməsi məsələsi ortaya çıxa bilər.

Fərz edək ki, M-in Rest MMC-nin illik gəlirlərindən 30% pay əldə etmək hüququ vardır.  Bu “gəlirlər” neçə hesablanır.  Burada “gəlir” dedikdə xalis gəlir nəzərdə tutulur (gəlirlər çıxılsın xərclər), yaxud ümumi gəlirlər (xərclər çıxılmadan gəlirlər).  Əgər xalis gəlirlər nəzərdə tutulursa, hansı xərclər çıxıla bilər və M necə nəzarət edə bilər ki, Rest MMC-nin sahibi (və ya direktoru) həddən artıq xərclər yükləməklə M-ə az məbləğin çatmasına çalışamayacaq? 

Yekun

Bu və ya digər məsələlər müqavilədə tənzimlənməlidir.  Mükəmməl tərtib edilmiş müqavilə mühüm məsələləri tənzimləyərək biznes münasibətlərini strukturunu müəyyən edir.  Tərəflər aydın bilirlər ki, onlar hansı vaxtda nə etməlidirlər və nəyə ümid edə bilər.  Bu baxımdan müqavilənin tərtib edilməsinin məqsədlərindən biri mübahisələrin həlli deyil, məhs mübahisələrin yaranmasının qarşısını almaqdır. 

Rashid Aliyev becomes member of Azerbaijan Bar Association

On July 19, 2018 a group of lawyers gathered in Baku Boulevard Hotel to take an oath.  They committed to protect constitutional rights and freedoms of their clients and abide by the laws and the Constitution of Azerbaijan.  It was the inauguration day of newly selected members of the Azerbaijani Bar Association.  Among those members was Rashid Aliyev, the Director of Remells Law Firm. 

Benefit to our Clients

Membership in the Bar Association allows us to represent our clients in court on civil, administrative as well as criminal matters.  We have a long term experience in representing companies and business in different court instances of Azerbaijan. 

About Bar Association 

Azerbaijan Bar Association is one of the key legal institutions in Azerbaijan charged with protecting rights of individuals and corporations alike, whether in or outside courtrooms.  The reputation of the Bar Association has been on the rise, since the election of its new membership back in 2017.  The recently elected management of the Association is taking measures to bring new members to the Association able to provide the legal services expected from one of the main legal institutions in the country. 

Congratulations to all the newly elected members of the Azerbaijani Bar Association and Good Luck to the Association!

We would be happy to serve our clients using the our membership status whenever our clients need us. 

 

 

No tax jurisdiction on the shores of Caspian Sea – Alyat Free Trade Zone

On June 4, 2018 the Azerbaijani President signed into the law important piece of legislation – the Law On Alyat Economic ZoneThis is a unique law, at least as far as Azerbaijan’s legal system is concerned.  Under the law all businesses in the Zone are exempt from taxes and state duties (including import duties).  The administration of the Zone will be setting forth its own rules on, among other things, employment, migration as well as dispute resolution, which will include commercial arbitration.  The intention is to create a place with minimal government intervention and maximum flexibility and protection for businesses.  Read more blow for more information on what Alyat Free Zone has to offer.

Alyat Free Zone

The Free Zone is based off of the port located at the shores of Caspian Sea, just few miles away from Azerbaijan’s capital city – Baku.  Alyat’s proximity to Baku and the fact it is located at the Caspian Sea is meant to attract attention and foreign investment. More information can be obtained from this website: http://portofbaku.com/en/FTZ/

Economic Benefits

The new law provides for exemption from taxes and all government duties, which are applicable in the main territory of Azerbaijan. Therefore, companies operating in Alyat will be exempt from profit or income tax, VAT and other taxes, as well as customs duties upon import of their products into the Zone’s territory.  Apart from corporate taxes, the law also exempts companies and individuals from employment related taxes.  Consequently, Alyat is meant to become a no tax jurisdiction. 

Investor Protection

Article 24 of the law provides for protection of investor assets.  In particular, the law prohibits nationalization or confiscation of investor assets.  It allows for free exchange and transfer of foreign currencies.  Investors are free to transfer their profit or any funds from outside Alyat’s to a foreign country.

Dispute Resolution

Perhaps one of the key elements in the law is the part on dispute resolution in Alyat’s territory.  Under the law, there are two types of dispute resolution bodies: (i) Arbitration center and (ii) other dispute resolution agencies, which may be set up by Alyat’s administration.  All decisions issued by Alyat’s dispute resolution bodies must be executed not just in the Zone, but also in the entire territory of Azerbaijan.  Alyat’s administration is yet to adopt rules more specifically governing dispute resolution in its territory.

Azerbaijan’s Central Bank approves new rules on transfer of currency

One of the most important pieces of regulation that Azerbaijan’s Central Bank approves is the currency rules (the “Rules”) which define the procedure for, among other things, transferring of foreign currency outside Azerbaijan.

Among the new elements is the requirement that legal persons transfer foreign currency only through their bank accounts. Only physical persons may transfer foreign currency without opening of a bank account. The Rules set the maximum limit for such personal transfers, which must not exceed USD 1000 (or its equivalent in other currency) within any day, and USD 10,000 within a calendar year.

The Rules allow the transfer of a foreign currency outside Azerbaijan as follows:

(i) as payment for imported goods or services. The payer must provide a bank with certain documents, such as a contract and, in case of sale of goods, customs declaration evidencing import of the products. In case of advance payments, the payer must submit to a bank the relevant documents within 270 days from the date of the payment;

(ii) payments in connection with re-export;

(iii) transferring back advance payments for obligations under import agreements, which have not been performed;

(iv) transfer by local legal persons of funds to their representative, branch offices or subsidiaries or affiliate companies. In case of such transfers, the transferor (i.e., the legal person making the transfer) must disclose the purpose of the transfer;

(v) payment of interests, principal and other obligations under loans or similar instruments issued by foreign institutions;

(vi) payment of court, notarial and arbitration expenses, state duties, pensions, allowances etc;

(vii) payment of conference fees and fees for subscribing to publications, tuition fees and medical expenses,

(viii) payment of royalties, including franchise fees;

(ix) distribution of dividends;

(x) repatriation of foreign investment and transfer of revenues from foreign investments. In case of repatriation, a transferor must provide the transferring bank with evidence of foreign investment in Azerbaijan. In case of transfer revenues from foreign investment, the transferor must provide evidence that it has complied with its tax obligations, and if it benefits from any tax exemptions, the document evidencing such exemptions.

(xi) transfers in connection with (a) contribution of capital to a share of foreign entity, (b) purchase of securities and (c) investment in real estate outside Azerbaijan.

The Rules also allow for certain other transfers, such as transfer of foreign currency by physical persons to their relatives outside Azerbaijan.

While we have listed documentary requirements for some of the transfers or payments, nearly all them must have some documentary basis, such as agreement and/or invoice evidencing the purpose of such transfers or payments.

 

 

Azerbaijani President Approves Rules on Internal and External Indebtedness of State Owned Entities

On December 28, 2016 the Azerbaijani President approved the Rules On Internal and External Indebtedness of State Owned Entities (the “Rules”). They were published on December 29, 2016. The Rules contain two key concepts: (i) the Azerbaijani Cabinet of Ministers sets the upper limit debt that may be taken out state owned entities and (ii) the Ministry of Finance must consent to debt arrangements of state owned entities.

For the purposes of the Rules a “state owned entity” means any entity (i) in which the state owns, either directly or indirectly, 51% or more shares, (ii) non-commercial entities and public legal entities and (iii) legal persons, including non-commercial legal persons and public legal persons, in which the entities listed in (i)-(ii) above own 51% or more shares.  The term indebtedness is defined broadly and includes loans, guarantees, debt undertakings under securities and leasing transactions and other borrowings.

The Rules do not apply to those debt arrangement of state owned entities, which are secured by a government guarantee. This is governed under Presidential Decree No. 368, dated February 13, 2006.

State owned entities must submit to the Ministry of Finance their estimate and plans for taking debt anytime before June 1 of each calendar year. The Ministry of Finance must analyze the information and, with the concurrence of the Azerbaijani Ministry for Economy, submit to the Azerbaijani Cabinet of Ministers investment projects to be financed with debt.  Presumably the Ministry must also submit its proposal on the upper limit of total debt. By September 15 of a calendar year the Cabinet of Ministers must, with the concurrence of the Azerbaijani President, set the upper limit of debt that may be taken out by state owned entities during the next calendar year. It is not clear from the Rules whether the “upper limit” means upper limit for each state owned entity, or upper limit of debt proposed to be taken by all state entities.

Before entering into a debt arrangement a state owned entity must obtain consent of the Ministry of Finance for that debt arrangement. In order to obtain this consent, the relevant entity must submit to the Ministry a set of documents, such as information on the project to be financed with the debt, feasibility study, positive opinion of the Azerbaijani Ministry for Economy for investment projects, initial revenue and expenses report for the year in which the application is made, its audited financial statements. The Ministry of Finance must review the documents and provide its opinion within 30 days. The Ministry may request opinion of other government agencies, in which case the timeline for issue of opinion can be extended for around 10 days.

If the Ministry of Finance believes that the proposed debt arrangement overly burdens the state owned entity and puts it under risk of default, the Ministry may refuse its consent. There are other grounds on which the Ministry may refuse its consent, such as providing false information by the state owned entity wishing to obtain the consent. In all other cases, the Ministry must issue its consent.